 | |
| |
Parki technologiczne, czyli szansa na innowacyjną gospodarkę
Dodany 24.01.2011
Parki technologiczne, parki naukowe, parki naukowo-technologiczne, parki przemysłowo-technologiczne. Są to określenia w ostatnich latach bardzo popularne, choć nie koniecznie muszą być sobie równoznaczne. Mimo różnych definicji, posiadają wspólny mianownik, którym jest innowacja.
Nie ma jedynej słusznej definicji dla każdego z powyższych terminów. Polska definicja parku technologicznego powstała w roku 2002 i określa go jako zespół wyodrębnionych nieruchomości wraz z infrastrukturą techniczną, utworzony w celu dokonywania przepływu wiedzy i technologii pomiędzy jednostkami naukowymi a przedsiębiorcami. Często przyjmuje się, iż określenia takie jak park technologiczny, park naukowy, park naukowo-technologiczny, park badawczy czy technopol można stosować zamiennie. Z kolei park przemysłowo-technologiczny uważany jest za instytucję pośrednią między parkiem przemysłowym a technologicznym. Umożliwia współpracę pomiędzy obszarem nauki i gospodarki, poprzez transfer innowacji i technologii z jednej sfery do drugiej.
Park jako przedsięwzięcie biznesowe może być prowadzony w oparciu o spółkę prawa handlowego, fundację, stowarzyszenie a także może być bezpośrednio zarządzany przez uczelnię (przykładem jest Koszalińska Politechnika). Zdania na temat tego, która forma jest najlepsza, są podzielone. Każda posiada swoje zalety, ale również niesie z sobą szereg niedogodności.
Najbardziej efektywne parki powinny charakteryzować się odpowiednią infrastrukturą. Chodzi tu zarówno o posiadanie takiej powierzchni, które umożliwiłyby w przyszłości rozwój danego parku poprzez jego rozbudowę, posiadanie odpowiednich obiektów (pomieszczeń biurowych, hal, magazynów). Istotne jest również to by przeznaczenie danego i okolicznych obszarów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego było adekwatne do bieżącej i przyszłej działalności parku. Najlepsze parki technologiczne (wg. Jacka Gulińskiego z Poznańskiego Parku Naukowo-Technologicznego Fundacji UAM) powinny posiadać na swym terenie kilku inwestorów, kilkanaście firm o innowacyjnym profilu, kilka inwestycji z otoczenia biznesu, jednostki-laboratoria naukowo badawcze, które świadczyłyby usługi techniczne, technologiczne, analityczne a także zajmowały się prowadzeniem badań przemysłowych czy rozwojowych. To wszystko powinno prowadzić do osiągnięcia swego rodzaju efektu synergii, który wynikałby z „sąsiedztwa” pomysłów, biznesu oraz dostępnych usług około biznesowych.
Korzyści jakie dają parki technologiczne przedsiębiorcom
Parki technologiczne często oferują pomoc przedsiębiorstwom ulokowanym na ich obszarze w przeprowadzaniu działań promocyjnych, bądź nawet sami się tym zajmują. Sprzyja to pozyskiwaniu przez takiego przedsiębiorcę większej liczby potencjalnych odbiorców, niż w wypadku działania na własną rękę.
Parki oferują także szkolenia dla tych przedsiębiorstw oraz usługi doradcze (często w formie wsparcia np. w zakresie prowadzenia księgowości). Organizują także warsztaty umiejętności twardych, na których przedsiębiorcy działający na obszarze parku pozyskują wiedzę umiejętności na temat branży w której na co dzień funkcjonują . Zdarza się, że firmy rozpoczynające działalność w parkach technologicznych mogą korzystać z różnych ulg, które pozwalają im zmniejszyć początkowe koszty działalności (np. park oferuje niższe koszty z tytułu czynszu, przyznawane są ulgi podatkowe dla przedsiębiorstw funkcjonujących w parkach).
Parki technologiczne w Polsce
Na początku II kwartału ubiegłego roku w Polsce funkcjonowały 33 parki technologiczne. Łącznie znajdowało się w nich 523 instytucji oraz 18 jednostek naukowo-badawczych. Najwięcej podmiotów znajdowało się we Wrocławskim Parku Technologicznym (85 plus jedna instytucja naukowa). Łączna ilość osób zatrudnionych w parkach wynosiła 16,5 tys., a najwięcej osób (blisko 7,7 tys.)pracowało w Krakowskim Parku Technologicznym, gdzie pracodawcami są głównie małe i średnie firmy, a także przedsiębiorstwa zagraniczne. Dwadzieścia najdynamiczniej rozwijających się parków zajmowało powierzchnię blisko 1,3 tys. a łączna ilość zagospodarowanej powierzchni wynosiła 550 tys. mkw. Największą powierzchnie posiadał Krakowski Park Technologiczny (416 ha).
W największym stopniu zagospodarowane są najmniejsze parki technologiczne. Dlatego też czołowe pozycje pod tym względem zajmują parki z Koszalina, Tarnowa i park medyczny z Wrocławia (wszystkie posiadają ponad 60% stopień wykorzystania). Natomiast największą zagospodarowaną powierzchnię posiadał Park Bełchatowsko-Kleszczowski ( 380 tys. mkw), jednakże stanowiło to niecałe 10% zagospodarowania powierzchni całkowitej.
Jednym z największych problemów z jakimi borykają się parki technologiczne w Polsce to brak odpowiedniej ilości środków finansowych. Innowacyjne projekty wiążą się z podwyższonym ryzykiem, co jest jedną z głównych przyczyn problemów z pozyskiwaniem kapitałów. Możliwość pozyskania kredytu bankowego ogranicza również fakt krótka czas prowadzenie działalności przez spółki. Dlatego też dla innowacyjnych firm często jedyną drogą do pozyskania wsparcia finansowego są przedsiębiorstwa joint venture oraz aniołowie biznesu(którzy poza wsparciem finansowym często mogą służyć także wsparciem merytorycznym).
Źródła:
www.egospodarka.pl
www.parki-technologiczne.pl
www.pi.gov.pl
J. Guliński, Parki technologiczne szansą dla rozwoju innowacyjnej i konkurencyjnej gospodarki
Łukasz Wilczek
www.doradca-ue.pl
